Down Under

Altijd mooi wie je ontmoet on the road. Net een discussie gehad met een didgeridoomaker over geloof en wetenschap. T begon met een advertentie die ik zag hangen. Hij bood aan om op didgeridoo-safari te gaan, door termieten uitgeholde stronken te vinden en je eigen didgeridoo te maken. (Brenda en Martin, het antwoord is dus yes! ;)) Lang verhaal in het kort: Hij was een engel en helderziend. Hij dacht dat ik met hem mee wou alleen om hem in moeilijkheden te brengen. Alleen als ik om spirituele redenen ging, mocht ik mee. Of ik in god geloofde. Tja wat is je definitie van god… …reincarnatie van een Chinese vrouw was. Ik sta wel open voor ‘nieuwe’ ideeen, maar zijn theorie gaat me wel ver. En hij was er zeker van. Leuke discussie, maar dat didgeridoo avontuur moet ik nog ff zien

Altijd mooi wie je ontmoet. Een random kerel op een terrasje die met z’n blues band rondgetoerd heeft in Nederland. Lichtenvoorde en Varsseveld vond hij het tofste om voor te spelen.

Altijd mooi wie je ontmoet. Jaja het kan ook niet anders, maar weer een hostel verhaal: In mijn dorm-room slaapt een kerel en ‘s nachts transformt ie in iets wat niet klinkt als een mens. Niet normaal. Loeihard, een geluid dat een klein beetje iets weg heeft van snurken, maar dan kort. En hard! Zoiets heb ik nog nooit gehoord. En ik ben niet de enige. Haha.

Ik heb weer wat foto’s in het fotoalbum gezet! Een klein gedeelte van m’n roadtrip en nog een paar random oude foto’s. Ik gok dat ik het overgrote deel van die foto’s maar voor thuis bewaar, t is gewoon te veel… (eigen foto’s, foto’s van vrienden, foto’s van huisgenoten…)

Dagdag! (hehe)

Kings Canyon - 30 oktober

Zit je ’s ochtends om half 7 lekker je tent in te pakken, krakend zeil, let je ff niet op je spullen, rent er ineens een dingo op 1 meter van je vandaan weg met je toilettas! Erachteraan rennen hielp niet veel want de dingo verdween de bosjes in. Ik dacht dat ik m niet meer terug zou zien, maar ineens zag ik een andere gast op de camping rennen en hij kwam terug met mijn toilet tas Ging ik weer vrolijk verder met het inpakken van de tent, rent dezelfde dingo ineens weg met m’n handdoek!

Hello!
Inmiddels ben ik al on the road op naar Darwin! Nu zit ik tussen Uluru en Alice Springs in in the Kings Canyon. Internet is zoo traag hier en superduur, je kunt geen foto’s uploaden, dus ik moet jullie helaas teleurstellen. Misschien in Alice Springs! De outback is echt unreal! van horizon to horizon alleen maar lege vlakte met soms struiken en gras. Overal zie je skeletten en autowrakken. Soms kleurt de lucht in de verte rood door een zandstorm. Ik heb nu nog 3 minuten over dus ik moet opschieten! Ik vertel jullie hopelijk meer in Alice springs! Groetssss!

Waar ik aan gewerkt heb in het kort en versimpeld! In het lab werkte ik aan Caulobacter crescentus, een non-pathogene α-proteobacterium. In het algemeen moeten bacteria zich snel aanpassen aan hun altijd veranderende omgeving en dit doen ze door constant externe condities te ‘meten’ en hun genexpressie te veranderen als reactie op externe signalen. Het betreft meestal genen die coderen voor eiwitten in het buiten membraan van de bacterie. In aanvulling op de veranderde genexpressie kunnen eiwitten in het buitenmembraan ook posttranslationeel gemodificeerd worden om een andere functie of activiteit te krijgen. Deze veranderingen als respons op een extern signaal worden ‘outer membrane remodelling’ genoemd.
Het doel van mijn studie was om een experimenteel systeem te ontwikkelen waar we de eiwitten kunnen identificeren en veranderingen in eiwit levels als gevolg van ‘outer membrane remodeling’ kunnen kwantificeren.
Dit heb ik gedaan door outer membrane eiwit profielen van pH gestressde cellen te analyseren met SDS-PAGE en Massa spectrometry. Een aantal eiwitten zijn geidificeerd en worden verder geanalyseerd. Na veel gedoe is t gelukt om een experimenteel systeem te ontwikkelen zodat in volgende studies SILAC (stable isotope labelling by amino acids in cell culture) gebruikt kan worden om de veranderingen in eiwit levels te kunnen meten en de regulatie van ‘outer membrane remodelling’ beter te begrijpen.

Ik zal verder niet op de details ingaan, heb ik nu niet zoveel zin in en jullie waarschijnlijk ook niet ☺

No worries en de groeten!

Voordat ik jullie eindelijk over den wetenschap ga vertellen, eerst een backpacker verhaaltje: Mijn backpacker leventje is weer begonnen en nu zit ik dus in een hostel in het centrum van Melbourne. Het blijkt de grootste backpackers van de wereld te zijn en t is inderdaad huge! 4 verdiepingen met slaapkamers. Gisteren ging het brandalarm af dus je kunt je voorstellen hoe dat eruit ziet als iedereen op de straat staat. Ik slaap in een 8 bed dorm en de eerste nacht was fantastisch: Na een BBQ en party ging ik rond 4 uur slapen. Ik had de nacht ervoor niet veel geslapen omdat ik m’n spullen ’s nachts aan het inpakken was voor de verhuizing naar het hostel. Voordat ik verder vertel over het wel o zo interessante fenomeen slaap (of het gebrek eraan), wil ik u graag eerst even wijzen op het comfort van mij bed: bovenste van stapelbed, dubieuze deken, geen kussen en wind van een ventilator die een plezierige bloemetjesgeur in neusgaten blaast en spieren aangenaam doet verstijven. Ok, op naar de slaap. 4.17: in slaap vallen; 5.04: licht aan, partyganger komt thuis; 6.21: licht aan, 3 lui ruimen hun spullen op en gaan ervandoor; 10.10: licht aan: housekeeping maakt de bedden op. Nice.

Continue Reading »